Inhoud Film: 
Motoragent Edward Malus (Nicolas Cage) ziet een moeder en haar dochter voor zijn ogen verongelukken en kan dit drama maar moeilijk verwerken. Op een dag ontvangt hij een brief van zijn vroegere verloofde die hem smeekt haar te helpen om haar vermiste dochter terug te vinden. Edward trekt zich de zaak enorm aan en vliegt naar het afgelegen eiland Summersisle. Hier treft hij een samenleving aan waar het lijkt alsof de tijd heeft stilgestaan. De bevolking op dit ogenschijnlijk idyllische, mysterieuze eiland heeft het niet zo op vreemden en niemand wil aan Edward zelfs maar toegeven dat er een meisje is verdwenen. Edward bijt zich steeds meer vast in zijn onderzoek en botst hierbij enorm met de eilandbewoners door de totale onverschilligheid die zij met betrekking tot het missende meisje uitstralen. Stukje bij beetje ontdekt hij de verschrikkelijke waarheid over hun ouderwetse geloofssysteem en wat voor gruwelijkheden zich op het eiland afspelen.
Be Careful of what you search for…
 
Geen enkele Britse horrorfilm heeft zo’n legendarische reputatie als The Wicker Man uit 1973. Gebaseerd op een scenario van de schrijver Anthony Shaffer, vertelt de film het verhaal van een preutse, strengchristelijke politieman (Edward Woodward) die naar een Schots eiland wordt gestuurd om de vermissing van een klein meisje te onderzoeken. Op het eiland treft hij een sektarische, natuuraanbiddende gemeenschap aan, onder leiding van de charismatische Lord Summerisle (Christopher Lee).
Ondanks de aanwezigheid van Hammer-coryfeeën Christopher Lee en Ingrid Pitt, lijkt The Wicker Man in niets op de gothic kostuumhorror waar de Britse filmstudio’s destijds om bekend stonden. De film moest het niet hebben van gebruikelijke horrorclichés, maar van de slim uitgewerkte tegenstelling tussen twee geloofsopvattingen: de één gebaseerd op onderdrukking van de seksualiteit, de ander op het vieren ervan. Bovendien is de film gevuld met vertolkingen van folk songs en speelt bijna de hele film zich af in daglicht. Door de nogal vlakke regiestijl van Robin Hardy krijgen de bizarre, heidense rituelen, waar de eilandbevolking zich aan overgeeft, een bijna alledaags karakter.
Die prozaïsche benadering maakt dat de nachtmerrieachtige, schokkende ontknoping des te harder aankomt. Die ontknoping is één reden waar The Wicker Man zijn cultstatus aan ontleent. Een andere is de schimmige, problematische geschiedenis rond de productie en distributie van de film. Filmstudio British Lion had geen enkel vertrouwen in de film en liet The Wicker Man tot tweemaal toe hermonteren. Vervolgens werd de film in de bioscoop weggemoffeld als tweede helft van een double bill met Nicolas Roeg’s Don’t Look Now. Sindsdien is het originele negatief van de film van de aardbodem verdwenen en groeide de reputatie van de film uit tot die van een obscuur meesterwerk. Dankzij een gerestaureerde versie groeide de schare fans. Onder hen bevond zich punkrocker Johnny Ramone die de film aan Nicolas Cage liet zien. De acteur was meteen geïnteresseerd en het idee voor een Amerikaanse remake was geboren.
 
Deze remake van “The Wicker Man” gaat over sekseverschillen. De heidense gemeenschap op het eiland bestaat nu uit een trots matriarchaat, geleid door Sister Summerisle (Ellen Burstyn). De vrouwen zijn bijenhouders die hun gemeenschap precies als hun geliefde insecten hebben ingericht: één koningin, een heleboel werksters en mannetjesbijen die al snel overbodig worden. De film gaat dus niet zozeer over de tegenstelling tussen twee geloofssystemen, christendom versus heidendom, maar over het wegvallen van zekerheden die de rolverdeling tussen man en vrouw in onze samenleving tekenen. Cage speelt hier een personage dat alle traditionele kenmerken bezit van de blanke, autoritaire Amerikaanse man. Hij is een politieman, draagt een pistool en voelt zich bevoorrecht. Al die zekerheden vallen weg op dit eiland. Alles wat voor hem werkte gedurende zijn volwassen leven, werkt nu ineens niet meer.
 
‘The Wicker Man’ is een wat tegenvallende film. De opbouw is traag en verloopt niet echt spannend, waarbij je als kijker tevens weinig meeleeft met het hoofdpersonage Edward Malus. Dit laatste komt door het iets wat afwezige en zonderling acteren van Cage, waarbij er tevens veel te weinig of geen geloofwaardige emotie in zijn acteerspel zit. Of de uiting hiervan gebeurt op de verkeerde momenten. Zijn gehele spel komt dan ook wat ongeloofwaardig en vooral passief over. Alsof de hele film in een soort van wereldvreemde droomsequence gefilmd is, beleeft vanuit het karakter van Cage. Na de climax, wat gewoon het einde van de film had moeten zijn, vond de regisseur het nog eens noodzakelijk om een totaal overbodige epiloog aan het einde van de film toe te voegen. Alle bij de kijker nog aanwezig fantasie over het vervolg is hiermee weggenomen.
 
Bespreking toegepaste techniek:
Beeld:
Bioscoop versie:
‘The Wicker Man’ is op Super35 mm gefilmd en daarna gescand voor bewerking in de computer. Hier zijn vervolgens kleurcorrecties aangebracht en eventuele speciale effecten en CGI/SFX opnamen toegevoegd. Vervolgens is de film voor vertoning in de bioscoop in het 2.39:1 beeldformaat op 35mm geprint (Dit is het proces met een Digital Intermediate). De film staat op deze Blu-ray in een 1080p Full HD resolutie en wordt via de HDMI verbinding in het bijna juiste 2.40:1 widescreen beeldformaat weergegeven.
Het beeld op deze Blu-ray Disc (BD) is scherp met een goed contrast en schaduwdetail. De kleuren zijn daarbij helder en natuurlijk met een goed en solide zwartniveau. Er is eveneens een goed niveau aan detail en diepte aanwezig waardoor alle scènes zeer goed te volgen zijn. Sommige donkere scènes in het bos doen zelfs 3D aan. Beeldruis is afwezig, evenals beschadigingen (krassen) en vuil (vlekken), maar filmgrain is vrij regelmatig licht aanwezig. Een heel enkele keer doet dit zelfs wat digitaal aan en zorgt het tevens voor een wat beweeglijke achtergrond. Zoals op de trui van de hoofdpersoon op de boot aan het begin van de film. Door de hoge resolutie komen digitale compressiefoutjes niet voor.
‘Director’s Cut’ versie:
Dit is een inferieure letterbox versie in het ca. 2.40:1 MPEG-2 480i/p beeldformaat.
 
Vergelijking met de DVD transfer:
De DVD uitgave bevat een Pan&Scan versie in het 1.78:1 anamorphic beeldformaat en een ‘Director’s Cut’ versie in het bijna juiste 2.40:1 anamorphic beeldformaat. Beide versies zien er, upscaled van 576i/p naar 1080p, netjes uit. Doordat ze echter op een DVD-5 staan, hebben beide versies toch redelijk wat last van kleine beweeglijke compressiefoutjes in de achtergrond.
De op deze Blu-ray aanwezige HD bioscoop versie komt van een andere High Definition master, en is in direct vergelijk een flinke stap voorwaarts ten opzichte van deze DVD uitgave. Allereerst staat de bioscoopversie hier in het juiste beeldformaat. Vervolgens is het HD-beeld in 1080p scherper, strakker, solider, en bevat deze een beter contrast en dynamischer kleurenbalans waardoor er veel meer kleurnuances zichtbaar zijn en een beter schaduwdetail aanwezig is. Door zijn hoge resolutie bevat het beeld eveneens meer diepte en detail. Iets wat zich niet alleen uit op de voorgronden, in oppervlakte detail, maar ook de achtergronden krijgen meer gewicht en scope. Het enige nadeel is wel dat de filmgrain, een consequentie van het Super35mm filmproces, meer zichtbaar is. In dat opzichte is de DVD wat meer vergeeflijk. Tenslotte maakt de hoge resolutie ook dat het beeld totaal geen last meer heeft van compressiefoutjes. 
 
Audio:
Bioscoop versie:
Op deze Blu-ray staan 2 audio tracks. Een Dolby Digital 5.1 soundtrack (DD) *), en een DTS-HD Master Audio 5.1 soundtrack (DTS-HD MSTR) **).
De Engelse 5.1 mix klinkt warm en dynamisch, en bevat een open en gedetailleerd geluidsbeeld met een goed aanvullend laag. De dialogen zijn goed verstaanbaar en komen helder en zuiver over. De achterkanalen worden constant afwisselend subtiel en (mild) agressief gebruikt voor de ambiance, muziek en omgevingsgeluiden. Ze worden tevens aangevuld met wat milde geluidseffecten, een enkele keer zijn deze wat agressiever voor het schrik effect. Hierbij wordt tevens consequent gebruik gemaakt van split-surround. Het LFE.1-kanaal is zo nu en dan actief, en zorgt dan voor een goede ondersteuning in het geluidsbeeld.
In direct vergelijk klinkt de standaard DD5.1 track hier goed (waarschijnlijk op een lage bitrate van 448 kb/s). De DTS-HD MSTR track voegt door zijn hogere bitrate in direct vergelijk echter een extra laag aan detail en dynamiek toe.
‘Director’s Cut’ versie:
Dit is een inferieure versie met een DD2.0 downmix.
 
Vergelijking met de DVD transfer:
Op de DVD uitgave staat een goede DD5.1 (448 kb/s) en DTS (754 kb/s) soundtrack. Op deze Blu-ray disc staat een standaard DD5.1 *) track en een DTS-HD MSTR Audio track **).
In direct vergelijk valt op deze Blu-ray disc wederom in positieve zin het ontbreken van de PAL speed-up op. Het resultaat is dat de DD5.1 soundtrack op deze Blu-ray, in direct vergelijk met de 2 soundtracks op de DVD, een iets voller en rijker geluidbeeld bevat met wat meer detail en een betere spreiding van de effecten. Tevens heeft de ondersteuning in het laag meer body doordat deze nu strakker en meer gecontroleerd doorloopt. De DTS-HD MSTR track voegt daar door zijn hoger bitrate weer een extra laag kwaliteit aan toe. Hierdoor krijgt de DTS-HD MSTR track de voorkeur. 
 
*) Deze Blu-ray Disc (BD) bevat een standaard Dolby Digital soundtrack. Deze staat hier waarschijnlijk op een bitrate van 448 kb/s en kan gewoon via de COAX-SP/DIF worden beluisterd.
 
**) De Engelse DTS-HD Master Audio 5.1 (48kHz – max. 24 Mb/s) soundtrack op deze Blu-ray Disc (BD) is op zijn volledige bitrate beluisterd via een receiver met interne DTS-HD MSTR 5.1 decoding en HDMI 1.3a verbinding. Helaas is er voor de DTS-HD MSTR soundtrack geen informatie over de bites en bitrates aanwezig. De bitrate is in ieder geval minimaal 1509 kb/s.
 
Ondertitels:
De ondertitels zijn los te kiezen en zijn goed verzorgd met betrekking tot de grootte en plaatsing, en bestaan uit een wit duidelijk leesbaar lettertype met de juiste grote en interspacing. De vertaling is eveneens goed en correct gedaan. De extra's zijn tevens voorzien van Nederlandse ondertitels. 
 
Menu's en extra's:
Deze Blu-ray start gelijk met de film. Er is geen apart hoofdmenu aanwezig. Wel gaat de film aan het einde over in een aparte menu pagina voor de ‘extra’s’. Deze bestaat uit een stilstaand plaatje in het 1.78:1 1080p VC-1 High Definition beeldformaat met DD2.0 geluid.
Het keuzemenu bestaat nu uit een simpele ‘pop-up’ menu functie. Deze kun je ten allen tijde in het beeld oproepen zonder de film te hoeven stoppen. Hier kan je dan je keuzes m.b.t. de audio, ondertitels en extra’s maken.
De extra's bestaan uit:
 
Standaard extra's (alle extra’s zijn in 576i/p of 480i/p MPEG-2 gecodeerd):
 
The Wickerman Director’s Cut, (101.31 min.) in het 2.40:1 LTBX (4x3) (in een 1.78:1 (16x9) frame) met DD2.0 geluid en NL ot:
Deze versie bevat een alternatief einde waarin nu onder anderen het breken van de benen van het hoofdpersonage zichtbaar getoond wordt. Hij ondergaat tevens meer folterende handelingen. De ‘6 maanden later’ epiloog is in deze versie verwijderd.
 
Trailers:
 - Rambo, (2.21 min.) in 2.40:1 1080i MPEG-2 met DD2.0 geluid en NL ot.
 - The Hunting Party, (2.25 min.) in 2.40:1 1080i MPEG-2 met DD2.0 geluid en NL ot.
 - The Mist, (2.25 min.) in 1.78:1 (16x9) 1080i MPEG-2 met DD2.0 geluid en NL ot.
 - The Bankjob, (2.24 min.) in 2.40:1 1080i MPEG-2 met DD2.0 geluid en NL ot.
 - 3:10 To Yuma, (2.24 min.) in 2.40:1 1080i MPEG-2 met DD2.0 geluid en NL ot.
De trailers kunnen afzonderlijk worden afgespeeld, maar er is ook een ‘Play All’ optie.
 
Verpakking:
De Blu-ray disc zit in een “Elite blue” plastiek keepcase, welke licht transparant is en een iets lagere afmeting heeft t.o.v. het standaard DVD doosje. De verpakkingen bevat geen boekje.
 
Conclusie:
Dit is een Blu-ray DVD met een goede tot meer dan goede beeld- en goede geluidskwaliteit. Deze Blu-ray bevat als extra’s enkel de ‘Director’s Cut’ van de film, die in een betere versie op de 2de disc van de 2 Disc Special Edition SteelBook uitgave staat. 
 
‘The Wicker Man’ is een onderhoudende maar niet echt pakkende of spannende/angstaanjagende film. De opbouw is tevens wat traag en weinig inspirerend te noemen. De hele film komt op de kijker over als een soort van wereldvreemde droomsequence, beleeft vanuit het karakter van Cage. Je verwacht eigenlijk dat hij op het einde gewoon wakker wordt. ‘The Wicker Man’ is duidelijk geen topper, maar in deze versie zeker het bekijken waard.
 
De film wordt op deze Blu-ray Disc tevens op een goed Home Theater niveau gepresenteerd, welke een grote stap voorwaarts is ten opzichte van de nette DVD uitgave.
 
De "The Wicker Man" films:
 - The Wicker Man (1973)
 - The Wicker Man (2006)
 - The Wicker Man - 2-disc Special Edition (2006)
 - The Wicker Man - Blu-Ray (2006)
 
Deze review is geschreven door Eduard Otte 
 
Met dank aan Dutch FilmWorks voor het beschikbaar stellen van deze Blu-ray Disc.
 
Deze review is eigendom van DVD-Home